تو جای قافیه

غزل شدم که تو در بیت های من باشی
تو جای قافیه در هر کجای من باشی

شروع شعر تو باشی ، ردیف آمدنت
تو واژه واژه بیایی ، هوای من باشی

ترا کجا بگذارم ، به چشم یا در دل
تو انتخاب نما ، در کجای من باشی

به چشم های خودت عاشقانه می میری
اگر به وقت تماشا به جای من باشی

ترا ز شعر تراشیده ام ، بت غزلم
که سر به پای تو مانم، خدای من باشی

خوش است آیینه بودن برای من ، حتا
اگر تو با دل سنگت فضای من باشی

ترا خریدنی ام ای گران تر از گوهر
اگر به قیمت خود ، در ازای من باشی

به جای مطلع و مقطع ترا گذاشته ام
که ابتدای من و انتهای من باشی