شیراز دل

آن چه کردی با دلم، چنگیز با ایران نکرد
مثل چشمت، کشورم را لشکری ویران نکرد

با خودم گفتم، زمان این درد را کم می کند
سال ها کفتم، ولی این درد را درمان نکرد

صورتم را سرخ کردم، تا نفهمد هیچ کس
هر چه کردم، چشم ها این راز را پنهان نکرد

گر چه بر شیراز دل آتش زدی ظلمت ولی
دل بریدن را برایم، لحظه ای آسان نکرد

مثل آتش ریختی، هر لحظه در تابوت من
شعله هایت را که پنهان خاک گورستان نکرد